Kobiety dla kobiet Fundacja Linki Kontakt # Forum # # F.A.Q.
 
 
 
Menu główne
Start
KOBIETY DLA KOBIET
KATALOG DOBRYCH STRON WWW
Czytelnia
PRAWO
ZDROWIE
TOŻSAMOŚĆ KOBIETY
DUCHOWOŚĆ
PRACA
EDUKACJA I ROZWÓJ
DOM
MOJE BEZPIECZEŃSTWO
MACIERZYŃSTWO
KONTAKT
Forum2
Galeria
Wiadomości
CHCESZ NAM POMÓC?
FEMINA
KULTURA
PODZIĘKOWANIA
W skrócie
 
Start arrow PRAWO arrow Prawa rodziny arrow Polityka na rzecz rodziny jako Podstawowy problem Polski
Advertisement
Popularne
Polityka na rzecz rodziny jako Podstawowy problem Polski PDF Drukuj Email
Oceny: / 0
KiepskiBardzo dobry 
PRAWO - Prawa rodziny

Polityka na rzecz rodziny jako Podstawowy problem Polski

Joanna Krupska

 W Europie mówi się o polityce rodzinnej bardzo często w liczbie mnogiej, żeby
podkreślić, że każde państwo musi wypracować swój model polityki rodzinnej. Ponieważ
historia, kultura i potrzeby społeczeństw są różne, więc różne są polityki rodzinne w
poszczególnych krajach. Polityka rodzinna, powinna być odpowiedzią na potrzeby
społeczeństwa, w którym powstaje, łączyć się ze zrozumieniem jego niepowtarzalnej historii, kultury i jego obecnej sytuacji.

Jaka jest sytuacja Polski?

 Nie sposób, mówiąc o polityce rodzinnej, nie powiedzieć o istotnym, a zbyt mało
zauważanym w mediach, problemie demograficznym. Obecna sytuacja demograficzna w
Polsce jest dramatyczna (nawet na tle wyludniającej się Europy) i stanowi naglące wyzwanie dla aktualnej polskiej polityki. Prosta zastępowalność pokoleń ma miejsce przy wskaźniku dzietności powyżej 2,1. Taki wskaźnik po raz ostatni został osiągnięty w 1988 roku. W ciągu szesnastu następnych lat spadł do Poziomu 1,2, co oznacza, że pokolenie dzieci urodzonych w
tym czasie jest o 42% mniej liczne od pokolenia rodziców. Jest to najniższy wskaźnik w Unii Europejskiej Wedlug prognozy ONZ populacja Polski do roku 2050 zmniejszy się o 20,5%.
W ostatnim czasie pojawiły się informacje o „boomie urodzeniowym” Jego główną
przyczyną jest to, że w wiek rozrodczy wchodzi wyż demograficzny I choć jest to powód do
radości, trzeba podkreślić, że czasowy wzrost urodzeń nie spowoduje odwrócenia ogólnej tendencji demograficznej.

Wzrasta średni wiek Polaków: społeczeństwo starzeje się. Fatalną sytuację ludnościową
pogłębia znacząca emigracja młodych Polaków do zamożniejszych krajów Unii Europejskiej
Starzenie się i zmniejszenie populacji nie pozostanie bez wpływu na rozwój gospodarczy: grozi załamaniem systemu emerytalnego i ubezpieczeń społecznych, zmniejszennie  popytu i, w dalszej perspektywie załamaniem gospodarczym.

 Tymczasem wydatki na politykę rodzinną w Polsce należą do najniższych w Europie.
Jeśli zaś chodzi o wspieranie rodziny w jej funkcji prokreacyjnej i wychowawczej, to po prostu są najniższe w Europie. Zasiłki na dzieci są najniższe wśród Państw Unii, ale niższe także w porównaniu do Ukrainy i Rosji..

 W Europie idea polityki rodzinnej pojawiła się już w latach dwudziestych dwudziestego wieku, dojrzewała i rozwijała się przez dziesiątki lat. Wiązała się z dyskusją społeczną i powolnym budowaniem struktur prawnych i ekonomicznych. w stosunku do
Europy jesteśmy w dziedzinie polityki rodzinnej zapóźnieni, mamy wiele do nadrobienia.

Warto przypomnieć że dziedzictwo PRL jest pod tym względem jednoznaczne —
władza ludowa prowadziła politykę anty rodzinną. Niestety przez ostatnie osiemnaście lat wciąż niewiele się zmieniło.

 W czasie rządów SLD, w latach 1999 — 2004

podjęto szereg decyzji sprzecznych z interesami rodziny — urlopy macierzyńskie zostały skrócone o osiem tygodni, zwiększono stawki VAT na towary dziecięce z 7 na 22 procent, zlikwidowano Fundusz Alimentacyjny.
Przyjęto ustawę O świadczeniach rodzinnych, która umożliwiała rozliczanie samotnego rodzica wraz z dziećmi w taki sposób, że rozwody stały się opłacalne. Po uchwaleniu ustawy w ciągu 8 miesięcy o 203 proc. wzrosła ilość przeprowadzonych separacji a o 23 proc. rozwodów.

 Ostatnie dwa lata przyniosły w dziedzinie polityki rodzinnej pewien postęp. Został wprowadzony zasiłek porodowy. Zaczęto przywracanie dłuższego urlopu macierzyńskiego.
Istotne znaczenie ma uchwalenie ulgi od podatku na każde dziecko. Powoduje ono zniesienie dyskryminacji podatkowej rodzin posiadających dzieci. Potrzeba sformułowania polskiego modelu polityki rodzinnej zaczyna być dostrzegana.

 Efektem wieloletniego braku rodzinnej polityki jest gwałtowna pauperyzacja rodzin posiadających dzieci . Im więcej dzieci w rodzinie, tym biedniej. W 1989 r. 37% rodzin z czwórką dzieci żyło na poziomie minimum socjalnego . W 2001 już ponad 90%. Ogronma
część rodzin wielodzietnych została zepchnięta do pozycji klientów opieki społecznej.
Pauperyzacja wielodzietnych w okresie transformacji ustrojowej następuje szybciej niż innych i szybciej niż w pozostałych krajach Unii.. W efekcie polska bieda dotyczy w pierwszym rzędzie dzieci.

 Dotąd w odpowiedzi na potrzeby rodzin w Polsce istniała jedynie polityka socjalna. Jest ona skierowana do rodzin najuboższych wymagających wsparcia, ma charakter charytatywny. Jej narzędziami są zasiłki i zapomogi przydzielane w zależności od dochodów.
Choć w pewnym zakresie jest konieczna, ma wady. System socjalny jest drogi i skomplikowany w funkcjonowaniu. Utrwala postawy roszczeniowe i uczy bierności. Stawia rodzinę w roli otrzymującego jałmużnę.

 Polityka rodzinna jest czym innym niż socjalna

 i kieruje się inną filozofią. Nie upokarza, lecz docenia rodzinę i motywuje do Odpowiedzialności za nią. Polityka rodzinna
ma między innymi za zadanie wyrównanie wysokich kosztów, jakie ponoszą rodziny
wychowujące dzieci. Zwrot kosztów jest czym innym niż zapomoga dla biednych. Narzędzia polityki rodzinnej są bardzo rozbudowane i zróżnicowane, wiążą się z uznaniem wkładu pracy opiekuńczej i wychowawczej rodziców za pracę społecznie istotną. Są to więcrozwiązania podatkowe pozostawiające w rodzinie mającej dzieci więcej pieniędzy.

Są to:
ulgi,

 zasiłki z tytułu urodzenia lub wychowywania dzieci,

dłuższe urlopy macierzyńskie,
Karty Rodziny Dużej,

uwzględnienie ilości wychowywanych dzieci w wysokości emerytury,
działania mające na celu ułatwienia w łączeniu pracy zawodowej z obowiązkami rodzinnymi, etc.

Kombinacja tych rozmaitych rozwiązań ułatwia życie rodzinne i zapobiega wpadaniu rodzin w obszar ubóstwa. Można powiedzieć, że polityka rodzinna jest formą profilaktyki zapobiegającej marginalizacji i pauperyzacji rodzin, zwłaszcza tych mających więcej dzieci.
Dobrze rozwinięta polityka rodzinna sprawia, że polityka socjalna w odniesieniu do rodziny przestaje być potrzebna na szeroką skalę. Polityka rodzinna jest rodzajem inwestycji państwa w zdrową przyszłość. Jest szansą na lepsze jutro.

 W wielu państwach Starej Unii

od dawna dostrzegano wagę dobrze przemyślanej polityki rodzinnej. W ostatnich latach zaskakiwały nas wiadomości o gigantycznych sumach, jakie przeznacza się na ten cel. Na przykład w Niemczech młodej mamie przysługuje nawet 21,6 tys. euro rocznie. Z kolei na wschodzie, w Rosji, „becikowe” podniesiono do równowartości 30 tys. zł. 8 marca 2007 r. powołano przy Radzie Europy międzynarodowe
„Przymjerze dla Rodzin” jako platformę porozumienia co do spraw rodzin w Europie.

W odniesieniu do polityki rodzinnej mówi się o pięciu dziedzinach:

1. Czas dla rodziny,

2.Przestrzeń dla partnerstwa i wychowania,

3. Bezpieczeństwo fmansowe i socjalne,

4.Koncepcja godzenia życia rodzinnego i zawodowego,

5. Czas na wykształcenje, dokształcenie i przekwalifikowanie.

 W polskiej dyskusji na temat kształtu polityki rodzinnej dwa pierwsze z wymienionych obszary wydają się zupełnie nieobecne, natomiast akcentuje się kosztem pozostałych czwartą dziedzinę: łączenia życia zawodowego i rodzinnego. Dyskusja ta nie odzwierciedla specyfiki społeczeństwa polskiego i polskiej rodziny. Dla Polaków rodzina pozostaje najważniejszą wartością. Wciąż żywe są więzi międzypokoleniowe i tradycja opieki domowej nad starszymi rodzicami. W stosunku do Europy mniej kobiet pracuje a znacząca
ich cześć akceptuje pracę opiekuńczą i wychowawczą w domu, jako sposób na samorealizację i optymalny rozwój dzieci. Polska polityka rodzinna powinna uwzględniać te właściwości społeczeństwa i pozostawiać rodzicom pełną wolność wyboru, co do sposobu wychowywania
dzieci.

 Polska konstytucja zapewnia ochronę rodziny i życia rodzinnego. Czas, by te zapewnienia realizować, a to oznacza, że współczesna polska polityka rodzinna powinna stać się społecznym i publicznym priorytetem.

ZOBACZ TEŻ

Polityka rodzinna szansą dla Rzeczypospolitej

Jakiej polityki państwa oczekują rodziny wielodzietne?

KARTA PRAW RODZINY

Związek Dużych Rodzin 3+

Zmieniony ( 19.10.2007. )
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
 
Vinci